Ryan James Leclerc

Beşinci sınıftayken, yıllarca süren yalvarma ve yaygara yaptıktan sonra, sonunda ilk köpek yavrusu aldım. Ve bunun nihayet bir köpek için ateşli taleplerime verdiği ve yolun düzleştirilmiş, sert ve taş-soğuk ölülerimizden birini bulduktan sonra umutsuzluğumu rahatlatması amaçlanmadığı için değildi. . Çünkü bir köpek için mücadelemde müttefik olan annem, Pop’un yarattığı ve köpek yavrusu eve getirdiğimizde hiçbir protesto yapamayacağı bir durumdan yararlandı.

Pop bir gün, annenin bunu yapmayı reddetmesine rağmen, bir motosiklet satın almaya karar verdi. Yapılması aptalca bir şeydi, ama çok daha aptalca bile, onu komşumuzun evine sürmek ve alet kulübelerinin arkasına park etmek yerine, onu eve sürdü ve doğrudan garajın önüne park etti, cesaretle dikkat çekti Baskısı üzerindeki erkeksi zaferi. Motorun belirgin sesini, daha yakın ve yaklaştıkça uzaktan daha yüksek sesle daha yüksek hale getirerek duyabiliyorum, ancak geçecek ve sonra solacak önceki tüm motosiklet seslerinin aksine, bu pencerelerimiz titreyene kadar hala daha yüksek sesle büyüdü. Motor kesildiğinde, havada, kız kardeşim ve ben, dışarıda fırtına yapmak ve Pop’u kırmak yerine, sakince bir sürüş seçmeye hazır olmamızı söyledi. Otomobilde varken ve uzaklaştığımızda, turuncu gaz tankı ve 750cc, sıvı soğutmalı, 52 derece, v-twin motoru ile parlak yeni Honda gölgesinin yanında duran ve biraz sönük bir pop bırakarak hiçbir kelime yoktu. Bu hala sıcaktı.

Kırk beş dakika sonra, uzun bir toprak yolun sonunda bir çiftlik evine geldik, “ücretsiz yavrular” yazan bir işaretle. Çöple bir süre oynadıktan sonra, en hantal ve en az aşıntıcı olanı seçtik. Sahibi bizi seçtiğimiz bir kişinin kesinlikle biraz utangaç olduğunu ve kesinlikle bir kardeşle daha iyi ayarlanacağını söyleyerek iki tane almaya ikna etmeye çalıştı. Anne, şansını zorlamak istemediğini ve iki köpeği eve götürürse, kocasının kesinlikle çok fazla gideceğini söyledi. En azından bunu böyle hatırlıyoruz ve yeni yavru Gonzo’yu isimlendirmek için böyle.

Gonzo benim en iyi arkadaşımdı, o benim kahramanımdı ve okuldan önce soğuk, karanlık sabahlarda gazetelere gazeteler teslim ederken öncülük eden güvenilir arkadaşımdı. Onunla yanımda büyüdüm ve lisansımı aldığımda otomobilde olmasa da ya da lise ve kolejden mezun olduğumda oditoryumda benimle evcil köpeği saçtı. Bizi koşulsuz sevdi ve asla bir kişiyi hayal kırıklığına uğrattı. Sonunda, yaklaşık 100 evcil köpek yılına ulaştığında, bir halo için yakasında işlem gördü.

O zamandan beri bir evcil köpek almadım, ama bir gün nihayetinde koşmasına izin verecek bir arka bahçem olduğunda. Bu arada, hayatımda tanımaya ve sevmeye geldiğim birçok köpek var ve Bunlardan birkaçından bahsetmek ve aşağıdaki ölçeği kullanarak onları derecelendirmek istiyorum:

Bir kokarca: Bu, evlat edinildiğinde kokarca kokan bir evcil köpeğe verilen derecelendirme. Eski sahibi, yakın zamanda bir kokarca tarafından püskürtüldüğüne ve kokunun sonunda dağılacağını, ancak asla olmadığına dikkat çekti. Evcil köpek asla herhangi bir komuta itaat etmek için biri değildi ve hiç kimseyle gerçekten bağlanmamıştı ve nihayet veterinere getirildiğinde, aslında bir kokarca olduğu keşfedildi.

Dört Yıldız: Şimdiye kadarki en büyük evcil köpek.

Beş Yıldız: Şimdiye kadarki en büyük evcil köpek artı bir.

Gonzo: Malamute Husky/Border Collie Mix ve bugüne kadarki ilk ve tek evcil köpeğim. Derecelendirme: Beş Yıldız.

Gus: Annemin bir sığınaktan kurtardığı şu anki evcil köpeği. Jüri hala ne olduğu konusunda hala dışarıda, ancak birkaç iyi kaynağa göre, o bir Border Collie/Whippet. Kafasında büyük bir beyaz şerit ve kalbinizi eritecek bir bakış var. Kucağınıza yayılmayı seviyor ve annem evden ayrılmadığı sürece – ciddi ayrılık kaygısı var – bir fincan mulled elma şarabı kadar yumuşak. Derecelendirme: Dört Yıldız.

Chui: Kayınpederimin dört yaşındaki sarı laboratuvarı. Kalbi çok büyük, beyninden bile daha büyük ve elbette, arada sırada çoraplarınızdan birini veya dondurulmuş bir “poopsule” yiyebilir, ama inanılmaz derecede tatlı ve hepimiz onu parçalara ayırıyoruz. Onu yürüyüşe çıkarın, arkasını kazın ve ona kemik iliği kemiği verin ve o altın kadar iyi. Derecelendirme: Dört Yıldız.

Levi ve Cady: Levi, büyük olasılıkla bir sınır Collie/Golden Retriever karışımı olan Land Beaver’ın “Tam Kanlı Porto Riko Scrounge Hound”. Kurbağaları kovalamaktan, çöp yemekten ve kano yapmaktan hoşlanıyor. Cady, havlamayı, çamurda yürümeyi ve sizden kaçmayı seven Scotty’nin Border Collie/Mutt-Next kapılı karışımıdır. Levi ve Cady, dağ bisikleti gezilerimizde ve backcountry kayak maceralarımızda düzenli olarak bize katılırlar ve neredeyse her zaman kaybolsalar bile, kıç kıçnull